ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಡ್ರೆಸ್ ಖರೀದಿ

ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸಲು ಹೋಗೋಣ ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ ತಂಗಿ ಹೇಳಿದಳು-" ತಂದೆಯ ಜೊತೆ ಹೋಗುವುದಾದರೆ ನಾನು ಬರಲ್ಲ... ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದವುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ತಂದೆ ಒಪ್ಪಲ್ಲ... "

ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮನ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ತಂಗಿ ಮನಸಿಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದ ಬಂದಳು... 
ಬಟ್ಟೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ತಲುಪಿದೆವು. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದು ಸೀರೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಒಂದು ಶರ್ಟ್ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆವು....

" ನನಗೆ ಇದು ಸಾಕು ... " ಎಂದಿನ ಹಾಗೆ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಿಗಿದ್ದ ಒಂದು ಫ್ರೋಕ್ ಎದೆಗೆ ಅಪ್ಪಿ ಹಿಡಿದು ತಂಗಿ ಹೇಳಿದಳು.

" ಏ...ಇದು ಬೇಡ... ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೋ"- ಅದರ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದ ರೇಟನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತಂದೆ ಹೆಳಿದರು.

" ನನಗೆ ಇದುವೇ ಸಾಕು. ಇದನ್ನು ಕೊಡಿಸದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಬೇಡ....- ತಂಗಿ ಹಟ ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು....

" ನಾನು ಹೇಳೋದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಕು‌ ಸುಮ್ನೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಬೇಡ ...." - ತಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಹೇಳಿದರು...

ತಂಗಿ ಮುಖ ಊದಿಸಿಕೊಂಡು ಮನಸಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೊಂದು ಚೂಡಿದಾರ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದಳು...

ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆಯ ಫ್ರೋಕ್ ಖರೀದಿಸಲಾಗದೆ , ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿ ನೋಡುತ್ತಾ ದುಃಖಿಸಿದ ತಂದೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ..

ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದು ಐಟಂಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುವಾಗಲೂ ತಂದೆಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಖರೀದಿಸಿರಲಿಲ್ಲ... ತಂದೆ ಹಾಕುವ ಶರ್ಟ್ ನ ಬಟ್ಟೆ ಈ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.. ಮೀಟರ್ ಗೆ ನಲವತ್ತೈದು ರುಪಾಯಿಯದ್ದಾಗಿದೆ ಅವರ ಬಟ್ಟೆ... ಅದೂ ಎರಡು ಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಶರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಎರಡು ಲುಂಗಿ ಮಾತ್ರ.....

ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ ನಾವು ಚಪ್ಪಲಿ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದೆವು... ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಖರೀದಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು... ಆದರೆ-
ಅಲ್ಲಿ ತಂಗಿ ಹಟ ಮಾಡಿದಾಗ ಆಕೆಗೂ ಚಪ್ಪಲಿ ಖರೀದಿಸಿದರು...
ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲೊಂದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ತಂದೆ ನೋಡಿಯೂ ನೋಡದಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ.‌‌. ತಂದೆಯ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದ ನಾನು ಆಸೆಯಿದ್ದರೂ ಚಪ್ಪಲಿಗಾಗಿ ಹೇಳಿಯೂ ಇಲ್ಲ...

ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಅಡುಗೆ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದೆವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಖರೀದಿಸಿ ರಿಯಾಯಿತಿಗಾಗಿ ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲಕನತ್ರ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಪಹಾಸ್ಯದಿಂದ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದವರು ನಗುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ ...

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಂಜೂಸ್ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ನಮಗೆ ಮತ್ತು ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಏನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಂತೆ ತಂದೆ ಕರೆಕ್ಟಾಗಿ ಖರೀದಿಸಿದ್ದರು...

ಬಿರಿಯಾನಿ ಬೇಕು ಅಂತ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಟ ಮಾಡಿದಾಗ ನನಗೆ, ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತು ತಂಗಿಗೆ ಬಿರಿಯಾನಿ ಕೊಡಿಸಿ,  ನನಗೆ ಹಸಿವಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಒಂದು ಬ್ಲೇಕ್ ಟೀ ಮಾತ್ರ ಕುಡಿದು ನಾವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಹಸಿವನ್ನು ಇಂಗಿಸಿದರು...

ಕೊನೆಗೆ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಬಸ್ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮ ತಂದೆಯತ್ರ ಹೇಳಿದರು - " ರೀ ನಿಮಗೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬೇಡವೇ... ನಿಮ್ಮ ಕೆಮ್ಮು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ...  ಹೋಗೋಣ ಮದ್ದು ತೆಗೊಳ್ಳೋಣ"

" ಈಗ ಬೇಡ ಮತ್ತೆ ತೆಗೊಳ್ಳುವೆ. ಈಗ ಕೆಮ್ಮು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ " ಖಾಲಿಯಾದ ಜೇಬಿನ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾಡಿಸುತ್ತಾ ತಂದೆ ಹೇಳುವಾಗ ಅವರ ಮುಖದ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನಾನು ಅರ್ಥ  ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ... ಕೆಮ್ಮು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಅಂತ....

ಹಬ್ಬವೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳಾಗಿರಬಹುದು ಅಂದು ಯಾವ ಫ್ರೋಕ್ ಗಿಗೋಸ್ಕರ ತಂಗಿ ಹಟ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳೋ ಅದೇ ಫ್ರೋಕನ್ನು ತಂದು ಅಮ್ಮನ ಕೈಗೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ..
ನಾನು ಮನೆಯ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಕೂಡಾ ನೋಡಿದೆ... ಅಂದು ಚಪ್ಪಲಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ  ನಾನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೈಯಾಡಿಸಿದ ಆ ಚಪ್ಪಲಿ ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು... ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸವೆದು ತೂತಾದ ತಂದೆಯ ಹಳೆಯ ಚಪ್ಪಲಿಯೂ ಇತ್ತು......

ಮರುದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ತಂದೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೆಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದರು....

ತಂದೆಯು ನಮಗೋಸ್ಕರ ಮಾಡುವ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಾಗದು.....,
ಅಲ್ಲವಾ.....!!?